“Throwback Thursday…”

Ek is amper oor die hond se stert.  Die syfers vir Saterdag se bedrywighede is in – 18 Volwassenes en 8 kinders vir Saterdagoggend en 24 Volwassenes en 5 kinders vir Saterdagmiddag/aand.  My boeke is afgesluit en vir ‘n verandering skuld niemand ons geld nie en ek kan begin fokus op die naweek.

My selfoon het ek afgesit en ek luister nou musiek (gestel op “random”).

Die eerste tien liedjies is asvolg:

  1. “Black Velveteen”– Lenny Kravitz
  2. “The Devil You Know”– Jesus Jones
  3. Better Be Home Soon”– Crowded House
  4. “Beside You”– Iggy Pop
  5. “Never Gonna Dance Again”– Seether
  6. “Good Grief”– Bastille
  7. “Renegade”– X Ambassadors
  8. “Voshaarnooi”– Jakkie Louw & Kevin Leo (ek is BAIE vol kak is as dit by Afrikaanse musiek kom… die Mister sê dis ‘n opperste skande!)
  9. “Rocket Man”– Elton John
  10. “She’s Electric”– Oasis

Ek gaan nou afsluit vir die week aangesien ek môre die heeldag agter die kospotte gaan spandeer.

See you on the flipside…

05a1908e825c1e954b694dd6c85ddb84.jpg

Iggy Pop

 

My ou glipsies…

Die Laatlam is vandag vier jaar oud!

Ek kan soms nie glo dat ek ‘n ma is nie.  Hoe op aande het ek tot hier gekom?  Ek was twintig toe ‘n ginekoloog my meegedeel het dat ek nie eendag normaal swanger sou kon raak nie.  Dit het my min ge-“spin” want kinders was glad nie deel van my toekomsplanne nie.  Om te tróú was nie eers deel van my toekomsplanne nie.  Ek wou ‘n snyerspakkie, spykerhakke, aktetas en “Air-miles” tipe “girl” gewees het.  Mense wat gekies het om te trou en kinders te hê was vir my altyd half fucked-up’erig.  Kinders het my die rittel-tits gegee en geen moedersinstink in my wakker gemaak nie.  As ek gaste genooi het en hulle kom met hul kinders by my woonstel aan, dan wou ek ‘n aap skeit!  Ek het kinders vermy sovêr as wat ek kon.

‘n Vriendin het selfs eenkeer vir my gesê dat ek eerder nie moet kinders kry nie want sy kon “aanvoel” hoe ongemaklik hulle my maak.  Ek weet nie.  Dalk het ek net nie geglo dat ek dit ooit in my sou hê om vir iemand anders te sorg en lief te wees nie.  Liefde is mos maar ‘n snaakse ding.  As jy dit nie veel van ‘n ouer af kry as kind nie, dan is mens mos maar bang dat geskiedenis homself gaan herhaal.  Jy moet liefde ken om liefde te kan gee.

En BOOM!  Toe raak ek swanger met die Tiener.  Met ‘n man vir wie ek eintlik niks gevoel het nie.  Die oomblik toe ek uitvind ek is swanger, toe los ek die sigarette, drank en Thinz.  En eendag, in my nugtere toestand, toe kyk ek hom so en dink:  “Fok… ek kan nie ‘n pad saam met hierdie otter stap nie…” Ek het hom gelos toe ek drie maande swanger was.

Met die Tiener se geboorte was die dokter se eerste woorde aan my:  “Geluk.  Waardeer haar, want sy mag dalk net jou enigste wees.” Aanvanklik was die klein bondeltjie vir my ‘n vreemdheid en nageboorte-depressie het dit nie makliker gemaak nie.  Mettertyd toe besef ek dat ek nie sonder die kind kan lewe nie.  Kakdoeke-kotsies-trane-en-al.  Ek was lief vir haar.

Met my eerste én tweede huwelik het ek vergeefs probeer swanger raak.  Self vir ‘n laporoskopie gegaan en probeer deel met die enometriose.  Een van die redes wat my tweede man aangevoer het toe hy gevra het vir ‘n egskeiding, was dat ek nie vir hom kinders kon baar nie.  Pleks hy maar net eerlik gewees het en gesê het:  “Ek is ‘n orige dik-gat manhoer wat van kwas hou…” dan het die hele ding my nie so gevang nie.

Toe ek en die Mister begin uitgaan het, het ek hom van die begin af gesê dat ek nie nog kinders kan kry nie.  Ek het hom ook meegedeel dat ek nie belangstel om ooit weer te trou nie.  Dis net ‘n stuk papier.  Kyk byvoorbeeld nou die kak met Brad en Angie.  Járe lank gelukkig in sonde saamgeleef, maar toe hulle dit offisieël maak, toe is die gort gaar!

Ná ‘n jaar en ‘n half se sorgvrye jollery, toe slat dit my soos ‘n tampon.  Ek is swanger.  Weereens los ek die drank en sigarette en vergryp my aan wit Kit-Kats, maar my gevoel vir die Mister het dank-de-Vader dieselfde gebly want ek was nie lus om weer ‘n kind op my eentjie groot te maak nie.  ‘n Week vóór die Laatlam se geboorte het ons verloof geraak en ons is ses maande daarná getroud.  En ek kyk vandag terug met dankbaarheid.  Ek kán nie sonder my twee meisiekinders nie.  Ek kán nie sonder my man nie.  Hoewel die depressie soms die oorhand kry en ek in my kar wil klim met ‘n slaapsak en na my koue kantoor wil vlug, kan ek my nie ‘n lewe sonder hulle voorstel nie.  Ek moet erken, ek het al ‘n “six-pack” gekoop, my selfoon afgesit en na my kantoor gevlug met voornemens om die aand daar te spandeer, maar ná vier ure tot my sinne gekom (omdat ek té veel huistoe verlang het en omdat ek vermoed daar is ‘n spook in die gebou).  Niemand het eers agtergekom ek was weg nie…  Meh!

Nou is ons pensioen-opfokkertjie vier jaar oud.  Dinge het nie uitgewerk soos ek dit beplan het nie.  Dit het béter uitgewerk…

43ed3c9a70d27b93d9537292d172d25f.jpg

Seisoenale depressie…

Saterdae is my “chill-out” dag.  Dis te sê as ek nie die een of ander kinderpartytjie aan het nie.  Vandag is my “af-dag”.  En wat gaan ek doen?

Ek gaan WEEREENS vloere mop.  Hierdie wind is besig om vir my ‘n gemoedsbekakking van epies proporsies te gee!  Ek sweer ek het selfs eergisteraand begin huil van frustrasie want die vloere is pas gemop dan hoor mens die tjrts-tjirts onder jou skoene.  Ek pes dit!  Stof in my ore.  Stof op my kopkussing… Fok, selfs my snot het omgesit in stof!

Dan gaan ek buite sit met ‘n glas Chardonnay, die musiek kliphard,  en ek gaan sit en kyk hoe die wind die arme vinkies se nessies uit die bome ruk!

Dis om van te ween…

14203097_1295484877128982_1386259255228798485_n.jpg

Die Stiefpa – Hoërskool jare (Deel 2)

Ek was sewentien toe my ma my die blye nuus meedeel dat sy besluit het om my Stiefpa te skei.  Sy kon dit nie verdra om hom verder te deel met ander vrouens nie en sy aggressie was besig om sy tol te eis.  Ek was in ekstase!

Dit was ‘n smerige egskeiding wat maande lank gesloer het en ‘n moerse finansiële impak op my ma gehad het.  My ouma het selfs háár kar vir my ma geleen totdat sy weer op haar voete kon kom.  Gelukkig het my ma die huis gehou.  My Stiefpa is Kaap toe en ek kon weer asem haal.  Ek wou hom nooit, ooit weer sien nie.  Destyds het mense mos vreeslik gegons as jy aan’t skei was.  “Siestog… die arme kinders…” Maar in mý geval het ek soos ‘n verlamde gevoel wat weer kon loop.  Vreedsame aandetes.  Geen nagmerries nie.  Geen angstigheid as ek die motorhuis se deur hoor oopgaan nie.

Die Oktober/September skoolvakansie toe gaan kuier ek en my sussie vir my ouma en oupa in Southbroom.  Die skeisaak sou binnekort afgehandel wees.  Die een oggend toe ek wakker word, toe hoor ek my ouma en oupa ernstig praat in gedempte stemme.  Ek hoor toe dat my ouma histeries begin huil.  My oupa, kon ek sien, was duidelik ontsteld.  Op ‘n stadium toe kyk ek by die venster uit en ek sien my ouma se Merc stop in die “driveway” en agterna my peetpa met sý kar.  Ek was nogal heel verbaas om my ma te sien.  Sy het ons toe beveel om ons tasse te pak, ons gaan verder saam met háár vakansie hou.  Iets het my daardie oggend gepla en dit was my ouma en oupa se houding teenoor my ma.  Hulle het haar nie eers gegroet nie.  Net gevra dat sy die Merc se sleutels moet teruggee.  En daar gat ons toe saam met my peetpa.

Ons het by Sanlameer gestop by ‘n “chalet” en my peetpa is vort.  Steeds was ek baie “confuckulated” want my ma is nie een wat tyd met haar kinders spandeer nie, wat nog van vakansie hou?  Ek is eerste by die voordeur in en toe word alles vir my mooi duidelik.  Ek het my tas neergesmyt, hoofslaapkamer toe gestorm, die hangkas se deur oopgepluk en daar hang die doos se klere in die kas!  My ma het hom teruggevat!  Dit het gevoel asof iemand my ‘n hou in die maag gegee het.  Nét daar, in daai kamer, het my lewe in duie gestort.

Jare daarná het ‘n vriendin van my ma my vertel dat sy saam met my ma Bloemfontein toe was vir die skeisaak.  Daardie selfde aand het sy my stiefpa teruggevat.  Wie is so tapid?  Vat iemand terug dieselfde dag dat die egskeiding gefinaliseer is?

Anyway, my ma wou nog “please and explain” toe kom my stiefpa daar aan.  Hy vra my toe om saam met hom te gaan stap op die golfbaan.  Ek het verskriklik gehuil en hy het my toe gevra waarom ek ongelukkig is dat hy en my ma weer bymekaar is.  Toe sê ek vir hom:  “Want ek like jou fokhol nie!” En wat sê hy vir my terug?  “Dis ‘n jammerte, want ék like jou nogal…”  Ek meen… wat de moer?  Om ‘n lang relaas nou kort te maak:  Hy het my belowe dat hy vir berading sou gaan en dat dinge sal verander.  Dat hy sal ophou rondneuk met ander vrouens en dat hy ‘n ernstige poging sal aanwend om my beter te behandel.  Ek moes dit maar aanvaar.  Op sewentien het jy mos nie ‘n stem nie.  Jy moet jou ouers se kak keuses maar opvreet…

Van my stiefpa se beloftes het net mooi níks gekom nie.  Dinge het beter gegaan tot ná Kersfees maar toe rafel alles weer uit.  Ek het my ontvlugting geneem in nagklubs en drank.  So nou en dan dagga ook.  Whaaahaha!  Ek onthou ek was eendag mof gerook en toe kak my stiefpa my weer uit oor iets.  Ek het die TV se “remote control” opgetel, dit na hom gemik en gemaak of ek die volume sagter sit.  Daardie aand het ek oor ‘n agt-voet muur gespring en Vanderbijlpark toe ge-“hike” om te gaan uithang in die hole.  Dit voel soos gister!

Verder was ons net weer by “square one”.  Uitkakery aan die etenstafel.  My stiefpa wat saans ál later en later huistoe kom, vrot van goedkoop parfuum.  My ma met die bitter trek om haar mond.  Dan het ek gewoonlik gaan lê in ‘n lekker “Bubblebath” en ‘n Camel gerook…  Tikkel, takkel, tokkel… ek voel fokhol…

tumblr_nm1p6b6iZh1urnwvbo1_500.jpg

“Eendag”… As ek ryk is…

Veronderstel een moerawies bedrag geld kom my nou toe.  Vandag.  Ek praat nou nie van een miljoen rand nie want eintlik kan mens fokhol met ‘n miljoen doen nie (behalwe om dit net so te bêre in ‘n Money Market en te hoop vir die beste).  Wat sal ek nou doen as ek vandag ‘n kakhuisie vol geld moet kry?

Eerstens sal ek vir niemand vertel dat ek skielik poep-ryk is nie.

Dan sal ek dadelik my kantoortjie oppak en so maak:

444a15e80cc41cc0e5cfbe6cf021d3e8.jpg

Want ek pes hierdie sirkus waarvoor ek werk!  Ek is al twintig jaar té lank hierso…

Ek koop vir my só ene:

L494_16_EXT_LOC02_SC_04_ms_1_293-182896_450x259.jpg

Ek is nie gepla oor wiele nie maar díé nommertjie maak my opgewonde. Ôg, dit maak my sommer horing!

Dan sal ek ‘n Europese toer vir my en die Mister reël wat oor twee maande strek.

757b0304d1e337a9d7cb7b3bc74bf85a.jpg

Ek sal nogsteeds in my huisie bly want ek bly in die befokste-lekkerste huisie in die land.  Ek sal net so hier en daar iets “stunning” aanbring, soos:

5cef6ba5d40a4fd7fe0cff88178a00f4.jpg

64cf1f2490482ecea999eedcd805cdf4.jpg

Ek sal ‘n vakansiehuisie in Heroldsbaai koop.   Net nie op ‘n Golflandgoed nie – ek sal nie lekker aard by só plek nie.  Ek soek ‘n huis OP DIE STRAND!

b5b898b33cf508f22f49e0bfaacb848d.jpg

Ek sal heel waarskynlik ‘n trust-fonds skep om vir kômmin, nikswerd vrouens se sterilisasies te betaal want daar bestaan werklik mense wat nie kinders moet baar nie.  Ek sal ook mildelik skenk aan die weeskinders wat deur hierdie vrouens in die steek gelaat is.

images

Ek sal my tieties weer laat styfmaak.  Maar nie groter nie.  Ek soek nie liter-tiete nie.

06a2173708a68362eec03d9dbeffb78f

Ek sal geld gee vir my skoonouers – net oor’lat hulle vir my so oulike man grootgemaak het en omdat hulle my nooit kak gee nie.

5a33fb3a57ee39691a2e9816e868d942.jpg

Ek sal vir die Tiener op ‘n Contiki toer stuur omdat my sussie daai voorreg gehad het en ek níé.  Ek is nou nog pissig vir my ma oor dit!

fd7350c8a3dcd31cd9f33cd6ebf786a6.jpg

Ek sal vir my ‘n krat vol Absenthe laat invoer want ek het al die “fake” weergawe gedrink maar ek het nooit die feëtjie gesien nie.

dbf35fbc4500747c680e8720ccf97374.jpg

Die res sal ek my belê sodat my kinders elders oorsee vir hulle ‘n ordentlike lewe kan gaan maak en ek en die Mister by hulle kan gaan bly as ons iemand nodig het om ons “nappies” te ruil…

 

 

Properse maniere…

Dit is amper tyd vir die Laatlam se verjaarsdag partytjie.  Ons het sommer besluit om ná die tyd ‘n dop-en-tjop te hou, aangesien almal aan my karring vir een van my legendariese parties.  Dan hang die braaivleis-rook dik oor ons erf.  Later, as almal klaar geëet het, dan word die kerse aangesteek, die tafel en stoele weggeskuif en die musiek word harder.  En geen getokkel op jou selfoon nie – ons is nie kinders nie!  Maatjie-ma se partytjies is altyd ‘n wenner…

Daar is ongelukkig net een ding wat my verfoei, en dit is dat ons mense se maniere besig is om vir ‘n bol kak te gaan!  Nou praat ek van die kinder-partytjies én die grootmens-partytjies.  Ek het dit die naweek nou weer gesien.  Een van die Laatlam se maatjies het ‘n verjaarsdag partytjie gehou.  Sewe mammas het laat weet dat hul kinders gaan kom.  Op die ou einde was daar net twee wat opgedaag het.  Ek meen, jy is mos ‘n drol as jy nie by jou woord hou nie!  Al kom jy net vir ‘n halfuur om ‘n geskenkie af te laai en ‘n stukkie koek te eet.   Hospitaal-sake en dood is die enigste aanvaarbare verskoning.

As ek onthaal, dan gaan ek voluit!  My ouma het my geleer jy doen ‘n ding ordentlik of jy los dit.  Ek het baie moeite ingesit met die Laatlam se partytjie.  Selfs die uitnodigings self gemaak, met baie bling en sulke goed.  Ek het ‘n springkasteel gehuur en tafeltjies met overlays en stoeltjies met oortreksels.  Ek het die mooiste centre-pieces gemaak wat by die Frozen-tema pas en wat sommer na die tyd gebruik kan word vir die opskep-tafel.  Nou wag ek maar en kyk wie se mammas ook deel van die generasie is wat hul maniere verloor het.

En, glo my… hulle gaan van my hoor!

Ek het ‘n vriendin wat geneig is om my altyd op die nippertjie in die steek te laat.  Blykbaar is dit haar man wat die drol in die drinkwater is maar daai is nou nie my probleem nie.  Toe ek die mister se veertigste verjaarsdag-partytjie gereël het, toe hoor ek so tussen die lyne dat sy baie upset is omdat sy en haar man nie onder die genooide gaste is nie.  Nou kyk, ek maak nie gebruik van kanale om te kommunikeer nie.  Ek verkies dit om persoonlik ‘n ding aan te pak.  Ek het haar toe gebel en vir haar gesê dat ek verneem dat sy ongelukkig is omdat sy nie ‘n uitnodiging gekry het nie.  Ek het haar toe mooi vertel dat ek met so ‘n geleentheid moeite doen en, dat elke gas wat my drop, vir my onnodig geld en moeite kos.  Dat dit ongeskik is en dat sy en haar man maniere moet leer voordat ek hulle weer op my gastelysie sit.  Ek staan nie vir ongemanierdheid nie.

Dieselfde met die mister se een kollega.  Ek nooi haar en haar man eenvoudig nie meer nie.  En sy is ook deeglik bewus van my redes.  Once bitten, twice shy.  O, o… en as jy hulle nie meer nooi nie, dan unfriend hulle jou sommer op Facebook!  Gaan mal!

Kyk, kom eerder met een of twee ongenooide gaste by my huis aan.  Almal wat nie pedofiele is nie, is welkom.  Ek máák plek vir jou.  Jy is méér as welkom.  Maar die dônner weet!  Moenie vir my RSVP dat jy kom en dan daag jy eenvoudig net nie op nie!

94e9122abbd3461df628331ca9d2cb1c

Daar is geen humor in politiek nie…

Die mister sê gereeld dat ek ‘n fucked-up’erige sin vir humor het.  Ek is die ene wat ná ‘n begrafnis almal nooi vir ‘n party en dan doen ons die “Limbo” in my kombuis, sommer met die besemstok.  Seker maar oor’lat my sin vir humor my deur baie trane en maagsere aan die lewe gehou het.  Maar soms is dit seker maar onvanpas.

Dinsdag toe hoor ek een moerse “commotion” in die gang buite my kantoor.  Ek het nie eintlik iets daarvan gedink nie want mens dink soms daar is ‘n slang tussen ‘n groep mense losgelaat, maar dan “chat” hulle eintlik net.  Dit is maar die kultuur en ons moet dit aanvaar.  Toe ek op ‘n stadium uit my kantoor uitgaan, toe sien ek bloed op die vloer en mure en glasstukke op die vloer.  Blykbaar het twee EFF lede mekaar bygekom met ‘n stukkende glasbottel.  Dat dinge só kak gaan in hierdie kontrei dat ek nie eers ‘n wenkbrou gelig het nie.  Ek het hulle net gevra om die gemors skoon te maak.

Hulle kantoor was Woensdag én gister gesluit en ek vermoed dat dit as gevolg van die “insident” was.  Vandag is hulle weer op hul pos en daar is weer lewe in die gebou.  Ek sit toe Prince se liedjie “Raspberry Beret” kliphard op en maak of ek sakkie-sakkie in die gange terwyl ek vir hulle sing.

Hulle vind my glad nie “amusing” nie.  Dat mense so suur-gat op ‘n Vrydag kan wees!

raspberry

raspberry2

raspberry-3

Ek “doen” nie koek nie!

My ma is ‘n bobaas koek-bakker.  Van lekker nat “chocolate-mousse” koeke tot koeke met Astro’s in die middel.  Nee, sy kan maar.  Dan maak sy nog sulke ou-gat tierlantyntjies met “royal icing” en dit is te mooi vir woorde.  Jy voel te kak om dit te eet.  Om die een of ander rede het sy nou gedink dít is hoe ons gaan “bond”.  Not going to happen…  Respek vir haar wat probeer, maar sy wéét nog altyd ek is nie ‘n koek-mens nie.  My koeke rys een millimeter óf hulle rys net in die middel.  Dan lyk hy soos ‘n vulkaan wat wil bars.

Verlede jaar toe die Laatlam verjaar het, toe oortuig die mister my om nog net één maal te probeer koek bak.  Ek het een van Ina Paarman se “ready-mix” koeke gaan koop, ‘n kitsmengsel van ‘n winkel wat koek-maak goeters verkoop én ek het bestanddele gekoop vir ‘n koek resep uit die Kook En Geniet wat ek by my oorle’ ouma geêrf het.  Ál drie koeke het geflop!  Ina Paarman sal haarself seker betjorts!  En nee, ek het nie die oond oopgemaak terwyl die koek nog binne-in was nie.  Ja… ek het die bestanddele gesif.  Ja… ek het strooisuiker in pleks van gewone suiker gebruik.  Julle kan my niks vertel nie! Ek was so befok ek het op ‘n hopie gaan sit en ween… met ‘n glas rooi in die hand.  “Watse ma kan nie eers koek bak nie?  Mewwww-wwww…”

“Dit is jou oond… Hy seël nie behoorlik nie.” Is my ma se verweer.  “Dit is omdat jy ‘n Deefy het.  Dis kak oonde…” sê my skoonma.  Wat ek natuurlik nie sluk nie, want my brode kom altyd lekker uit.  Ek “like” net eenvoudig nie van koek-bak nie.  My hart is nie daarin nie.  Enige ding kom mos kakkerig uit as jy dit nie regtig wil maak nie.  Bak-en-brou moet met liefde en geesdrif geskied.  Nie sleepvoet en gedwonge nie.

Gee my  net tyd en ek sit vir jou ‘n feesmaal voor.  Ek gebruik graag vars kruie wat ek dan kap met ‘n  kruie “chopper” wat my ouma nog doerie-jare terug êrens in Frankryk gekoop het en wat sy pad tot by my gevind het, nog geseël in sy wit boksie wat al geel was van ouderdom (my ouma het graag goed gekoop en daarvan vergeet.  Ek dink dit is ‘n siekte…).  Skaapboud gestop met knoffel en roosmaryn en bedrup met olyfolie en balsamiese asyn.  Breë skywe pampoen gebraai in lemoen en botter (asseblief, Margarien word op brood gesmeer, jy kook nie daarmee nie!).  Romerige mosselsop gaargemaak in ‘n swart dikboompot, met baie pietersielie.  Dan slurp jy die sous op met ‘n sny vars potbrood wat op die kole gaargemaak word.  Of Aartappels in botter-en-witwyn sous met Tiemie.  Pasta gemaak met vars tamaties, knoffel, sprietuie en wyn.  Peri-peri fillet (medium rare, nié “well-done-to-fucked-up nie”!) saam met vars broodrolletjies gevul met ‘n kaas-en-knoffel witsous.  Tamatiebredie saam met rys wat die laaste rukkie in room en botter gekook is.  Soetpatats gebraai in botter en bruinsuiker saam met bros-gebraaide blokkies spek.  Daai is my taal.  Nie dônnerse koeke nie!

Nou is dit weer sulke tyd.  Die Laatlam word vier.  Haar eerste verjaarsdagpartytjie.  My ma karring aan my om ‘n koek te bak.  Nogals ‘n “Frozen-koek” (nee, my ma is nie lus om koek te bak nie).   Die enigste “Frozen” wat ék doen is om my hare platinum blond te kleur.  Ja, ek stap net by ou Barry se salon in en “tune” hom my hare moet soos Elsa s’n lyk.    Dan lag en lag ons en drink Vodka en “Dry Lemon” en ek sit op die ou einde met geel hare, maar kom ons praat eerder nie daaroor nie…  ek dwaal nou van die punt af.

Mense soos ék is geskape sodat mense soos die tannie by die tuisnywerheid ‘n lewe kan maak.  Ek gaan nie meer sukkel nie.  Jy hét dit of jy het dit nie.  Ek kan nie koeke bak nie.  Maar ek sal jou op ander maniere vet voer!  En met baie liefde!

ea2725ff97383e8f8a80559203bb585a

d880076abeb5d2db5be80a63fb5c8d7a

d1b2fd850b3321106fca02a136519e74

bb5848d4f928399bdafc953bb1837779

4926d878afdcdaa2742371f111bfc779

8f337ae3acc27efae3354b8b18fcd8b5

Kopkrap…

Ek gaan nou vandag seker in my moer in gestenig word, maar ek het ‘n opinie om te lug.

Sug…  Waar begin ek?

Die “hare” kwessie wat nou woed in ‘n Pretoria skool.  Wat ek nié voor gaan staan nie, is dat ék blameer gaan word omdat ander rassiges aan hulle hare torring omdat hulle soos ek wil lyk.  Ék wat wit is?  Hoekom nie vir Naomi Campbell en Beyoncé die skuld gee nie?  Net soos wat die “celebs” wat in die media verskyn die skuld kry omdat jong meisies hulself uitsterf en soos pampoene lyk ná ‘n “spray-tan” sessie, moet ander ook seker die skuld kry omdat hulle nie hul “nativity” embrace nie?  Waarom altyd die witmens stenig?  Ek loop daagliks in skaamte oor wat my voorvaders aangevang het, maar die fok weet ek gaan nie kak voel oor my hare nie!  Dit moet nou einde kry.

Toe ek op Hoërskool was, het ek my hare ge-“perm” want ek het mos net ses hare op my kop.  Pappa, dan werk ek met daai “defuser” voordat ek skool toe gaan net sodat die prefekte my kan uithaal in die saal want ek hét immers soos ‘n kêffy-kat gelyk.  Tóé gaan ek deur ‘n stadium dat ek my kuif “auburn” gekleur het – wééreens was ek in die saal uitgehaal.  Destyds het jy nie detensie gesit of debiet-punte gekry nie.  As jou hare nie die volgende dag reg was volgens skoolreëls nie, het die een of ander onderwyseres haar merk op jou handpalms gelos.  Drie van die bestes.  Jy het nie kapsie gemaak nie.  Jy het nie gestry of koerante toe gehardloop nie.  Jy het geloop sorg dat jy jou hare regkry want hulle gaan vir jou moer totdat jy, volgens húlle, “presentable” genoeg lyk om die skool met trots te verteenwoordig.

Maar díe ding met die kinders se hare laat my regtig kopkrap.  Kyk, ek sê nou nie jy moet soos Diana Ross in skool uniform van ouds lyk  nie, maar soms moet mens die kaart aanvaar wat aan jou gedeel is en die beste daarvan maak.  Dit is onregverdig van die skoolhoof om van die meisies se ouers te verwag om ten duurste te betaal sodat hulle “anders” moet lyk.  Hare is ‘n duur kwessie, of jy nou swart, wit, pers of groen is.  Of jy nou wil vleg, verlengings wil insit, met jou “afro” spog, wat de fok?  Solank dit mos net netjies is?  Al waarteen ek hewig kapsie maak, is as die mammas die klein dogtertjies vat om vlegsels in te sit.  Twee kantore van my af is ‘n haarsalon en daar is ‘n toeloop van mense wat hul klein dogtertjies (wat nog nie eers vas op daai twee beentjies staan nie) vat vir vlegsels.  Dan skree daai arme kinders so.  Daai vlegseltjies is so styf hulle lyk soos klein  Chinesies as hulle daar klaar is.  ‘n Kind van daai ouderdom moenie so gepynig word nie.  Wat is nou mooier as ‘n klein swart dogtertjie met ‘n blink “afro’tjie”?  Ek werk vir ‘n swart dame wat nog nooit verlengings of vlegsels ingesit het nie.  Sy dra haar hare met trots.  Swart en blink.  Soos ‘n “halo” om haar kop.  Dit kán gedoen word!

Al stelling wat ek wil maak is, dat geen ras die ander een skuld moet gee omdat hulle nie tevrede is met hoe hulle lyk nie en sodoende genoop voel om te karring aan iets wat nooit werklik verkeerd was nie.  Elke vrou, en daarmee bedoel ek ELKE LIEWE EEN VAN ONS, het ‘n kompleks oor iets.  Ek hou nie van my dun, reguit hare nie.  Ek hou nie van my sproete nie.  Ek sou daarvan gehou het, om soos my swart eweknie, ‘n blasser vel te hê en bietjie meer lyf om my boude (want hierdie antie het nie boude nie – alles gaan na my pens toe!) te hê.  Ek sien gereeld swart vrouens en ek beny hul dun middeltjies en voller lippe.  Die een het altyd iets wat die ander een wil hê.  Bewonder dit, moenie blameer nie.  Dit is net sowel ek gaan lê nou op ‘n sonbed om bruin te word en ek kry velkanker, dan het ek die reg om vir Snooki van Jersey Shore die skuld te gee?  As ek nou inplantings in my boude kry en ek kry sepsis dan kan ek  vir Kim Kardashian blameer?

Nee wat, dit gaan nie af by my nie.  As jy nie gelukkig is met jouself nie en jy verander aan jouself en kom sodoende in die kak om watter rede ookal, is dit deur jou eie toedoen.  Niemand anders s’n nie.